نبوغ or what؟

فرزند زمانه ی خود باش.این هم یک دستور دیگر برای توجیه تنبلی توجیه ناپذیر من. این یک ضرورته- نه! ضرورت امر اجتناب ناپذیره؛ در حالی که این امر به جای قرار داشتن در تنها موقعیت انتخاب و لذا اجتناب ناپذیر شدن، در درون وجود ما-من هست. پس ضرورت نیست. توجیه هم نیست. واقعیت هم نیست و به قول شوپنهاور حقیقته. اگه از این حقیقت فرار کنم، شاید به واقعیتی دیگه برسم؛ اما هم چنان از منبع انسانی اطرافم، از زمانه ی خودم، از حقیقت اطراف و حقیقت خودم دارم تغذیه میشم- که از اینها هیچ فراری نیست؛ مگر به یاری نبوغ. مگر به یاری ایمان.